วิธีการแก้ปัญหาแบบพุทธไทยสมัยใหม่ เมื่อถูกปฏิเสธในการให้บริการ
หากความถูกต้องคือความถูกใจ หลักการหรือความรู้ใด ๆ ก็ไม่อาจจะเข้ามาแทนที่ได้ เมื่อมิติของการปฏิบัติธรรมในปัจจุบันล้ำหน้าไปไกลกว่าแนวคิดเถรวาท ไกลมาก ๆ ไกลจนยากจะกลับมาได้
เมื่อเกิดความไม่พอใจขึ้น ทำไมผู้ปฏิบัติธรรมถึงไม่เลือกที่จะอดทนข่มใจ และปล่อยวางความยึดมั่นถือมั่นในความถูกต้องนั้นเสีย กลับเลือกที่จะใช้ความถูกต้องเพื่อบดขยี้อีกฝ่ายด้วยความรู้และอำนาจที่ตนมี เพื่อให้ได้ซึ่งผลเพียงเล็กน้อย หรือเพียงแค่เขายอมให้บริการตนเองเหมือนกับคนทั่วไป
เหมือนกับว่าศึกษาและปฏิบัติธรรมมานานแต่ไม่เข้าใจเรื่องการปล่อยวาง ไม่เข้าใจเรื่องกรรมและผลของกรรม ไม่เข้าใจแม้แต่ความแตกต่างทางความคิดของคนในสังคม เหมือนเข้าใจว่าตนเองนี่แหละยิ่งใหญ่ ตนเองควรถูกยอมรับ ตนเองไม่ควรถูกด้อยค่า ตนเองไม่ควรถูกเมินเฉย ดู ๆ ไปแล้วเหมือนจะยิ่งปฏิบัติธรรมไปตัวตนจะยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ
ชาวบ้านเขาก็ยังแยกออกว่า อันนี้เป็นธรรมวาที หรือเป็นอธรรมวาที หมายถึงพูดเป็นธรรมะหรือพูดเป็นอธรรม พุทธศาสนิกชนที่เขายังมีปัญญาเข้าใจหลักธรรมเขาก็ค้านแย้งสิ ว่ามันไม่เหมาะไม่ควร ไม่เหมาะสมกับฐานะของพุทธสาวกที่จะแสดงอาการเหล่านี้ มันไม่สมควรทางธรรม
26 กันยายน 2569 – ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์