กว่าจะรู้ตัวก็เผลอกราบตีนเขาไปแล้ว
ช่วงนี้ข่าวพระปาราชิกก็ออกมาเยอะมาก เรียกว่าเป็นหายนะวงการเลยก็ว่าได้ (หายนะคือทำผิดแล้วยังทำเนียน) เพราะก่อนเขาออกมาแฉ ก็ไม่มีใครออกมาสารภาพ ยังเนียนห่มผ้าเหลืองให้คนกราบไหว้ทั้งที่ปาราชิกไป ตั้งแต่จิ้มไปแล้ว
คาดว่าผู้ศรัทธาหลายคนคงเกิดอาการประมาณ “เสียหมา” คือเสียรู้ รู้งี้กูไม่เสียเวลาไปกราบหรอก ฯลฯ อะไรประมาณนี้ ประเด็นนี้ผมก็เข้าใจ๊เข้าใจดี เพราะเคยรู้สึกมาเหมือนกัน ก็มีธรรมะมาปลอบใจชาวไทยที่เสียหมากันนะครับ
พระพุทธเจ้าท่านเคยตรัสไว้ว่า คนจะรู้จักกันว่าคนคนนี้ มีศีล มีปัญญา ฯลฯ ได้แท้จริงเนี่ย ก็ต้องใช้เวลาดูกันนาน ๆ ไม่ใช่แค่ดูกันเดี๋ยวเดียว แถมยังมีเงื่อนไขเพิ่มเติมว่า คนมีปัญญาจึงรู้ คนมีปัญญาไม่รู้
นั่นหมายความว่า เราอาจจะไม่มีวันรู้ได้เลยในหนึ่งช่วงชีวิตถ้าเราไม่มีปัญญา ส่วนใครที่เห็นข่าวแล้วถอยออกมาได้ ขอให้ดีใจว่าเรายังจัดอยู่ในหมวดคนมีปัญญา เชื่อไหมว่ายังมีคนอีกมาที่เขาเลือกที่จะไม่ถอยออกมา แม้จะมีข้อมูลแฉกันออกมามากมาย
ในความจริงแล้ว ข้อมูลระดับนี้ก็ไม่ได้หลุดกันออกมาได้ง่าย ๆ คนทำชั่วเขาก็มักจะเก็บงำความลับไว้ ไม่บอกไม่เฉลยออกมาหรอก เขาก็อยู่เนียน ๆ เหมือนพวกพระปาราชิก ก่อนโดนแฉนั่นแหละ
ผมเชื่อว่ายังมีอีกเยอะที่ทำผิดระดับนี้ และผิดเล็กผิดน้อยอีกมากมายที่ทำกันเป็นประจำแต่ไม่โดนออกมาแฉ คนก็ต้องดูกันเอาเองว่าเป็นอย่างไร อย่างว่ามันเป็นเรื่องที่เขาปิดกันไว้ เขาบิดเบี้ยวความจริงกันไว้ มันไม่ได้รู้กันง่าย ๆ บางทีพูดออกมาเป็นอีกศาสนาเราก็ยังเชื่อว่าเป็นพุทธของพระพุทธเจ้า แม้ในทางปฏิบัติมันจะต่างกันราวฟ้ากับเหวก็ตามที
16 กรกฎาคม 2568 – ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์