ทำไมพระถึงกลายเป็นเหยื่อ แล้วสีกาโดนล่าแม่มด (บทวิเคราะห์)
กระแสพระหื่นในสังคมทุกวันนี้ หลายคนฟังรายการข่าวไปก็อาจจะเกิดความรู้สึกแบบอิหยังวะ ทำไมดูเหมือนพระกลายเป็นเหยื่อ สีกากลายเป็นมารศาสนา ทำไมถึงเกิดแนวคิดเช่นนี้ จะมาวิเคราะห์ให้อ่านกัน
นั่นก็เพราะปัจจุบันศาสนาพุทธในไทยถึงขั้นหายนะไปแล้ว คนจะเชิดชูตัวตนของพระเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เป็นเทวดา เป็นผู้มีบุญบารมี ไม่ได้เคารพพระธรรมวินัยตามที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ หรือสรุปง่าย ๆ คือเคารพอัตตานั่นเอง
อัตตา คืออะไร อัตตาคือตัวตน เป็นสิ่งที่เห็นได้ รับรู้ได้ แล้วทีนี้พอเรามีความเชื่ออย่างหนึ่ง เราก็จะมีอุปาทาน(ความยึดมั่นถือมั่น) ไปในทางที่เราเชื่อ แล้วก็หลอมรวมตัวตนเข้ากับ “สิ่ง” ที่เราเชื่อ เป็นตัวตนที่หนาขึ้นไปอีก
เช่น เราศรัทธาพระสายนี้ เราก็เชื่อว่าพระสายนี้ดี ปฏิบัติถูกต้อง ไม่มีสายอื่นดีกว่า ฯลฯ อันนี้มันก็ตรงไปตรงมาตามวิถีปุถุชน ยึดแล้วยึดเลย ไม่มีเปลี่ยน ยกเว้นจะมีอะไรที่ขัดกับความเชื่อที่มากกว่า ก็อาจจะเลิกศรัทธาได้ เช่นศรัทธาพระพุทธเจ้ามากกว่า ถ้าพระทำผิดพระวินัยก็เลิกศรัทธาพระได้
แต่ถ้าเขาศรัทธาพระรูปนั้นสูงสุด สูงกว่าพระพุทธเจ้า ก็จะเอาคนที่เขาศรัทธามาตั้งไว้สูงสุด เป็นจุดกึ่งกลางของโลก เป็นมาตรฐาน ทีนี้พอเกิดคดีอย่างว่าขึ้นมา ก็จะมีความอคติลำเอียง กลายเป็นชุดแนวคิดใหม่ว่า พระโดนกระทำ สีกาเข้ามาย่ำยี มีขบวนการทำลายศาสนา ฯลฯ สรุปง่าย ๆ ว่าโยนบาปให้สิ่งอื่น ๆ ที่มากระทำต่อสิ่งที่เราชอบนั่นเอง
คนเราเวลามีความยึดมั่นถือมั่นมันก็จะเบี้ยว ๆ แบบนี้แหละ คนไม่หลงเขาดูเขาก็งง ๆ ส่วนคนหลงเขาก็เชื่อว่าตนถูก อยู่ในโลกเดียวกัน ช่วงเวลาเดียวกัน แต่การแปรผลข้อมูลต่างกันไปตามความบิดเบี้ยวของความเชื่อ
ในเหตุอีกมุมหนึ่งก็คือ ลงทุนไปเยอะ คือ เทศรัทธาไปเยอะ เฝ้าไปวัด บริจาคมากมาย ก้มกราบตีนไปแล้วก็หลายครั้ง จะยอมรับความจริงว่าพระที่ตนกราบและศรัทธามาหลายปี เป็นแค่ชายแก่หื่น ๆ ที่รอโอกาสหาความสนุกทางเพศกับสีกา มันยอมรับไม่ได้ คือถือหุ้นไว้เยอะ จะยอมรับมันก็เสียหน้า สู้โยนความผิดให้สีกาไปเลยมันจะง่ายกว่า ว่าเป็นมารศาสนา มากระทำย่ำยีพระ ฯลฯ ไม่ยอมรับความจริงว่าตนศรัทธาคนผิด กลัวคนตราหน้าว่าโง่ ยอมรับไม่ได้ว่าตัวเองโง่ ก็เลยต้องหาเหยื่อโยนความผิดให้ ตัวเองจะได้ไม่ดูโง่ นี่แหละเรื่องมันแค่นี้ แต่คนเขาก็มักจะทำให้ซับซ้อน ให้งง ๆ ตัวเองจะได้ไม่ดูโง่
นี่ดูโหนกระแสก็เห็นใจพี่หนุ่มนะ เป้าหมายแกผมก็พอรับได้ แต่แขกรับเชิญแกนี่ยังเป็นเอามาก จะล่าแม่มดท่าเดียวเลย รอก่อนก็ได้ รอเขาลากไส้พวกมารศาสนาในผ้าเหลืองออกมาก่อน สีกาเขาไม่ไปไหนหรอก เขายอมเปิดตัวมาขนาดนี้แล้ว ส่วนพระสมีที่แอบ ๆ อยู่น่ะ ออกมาได้รึยัง
17 กรกฎาคม 2568 – ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์