เมื่อวานยังกราบไหว้ วันนี้โป๊ะแตกเสียแล้ว สรุปว่ากราบอะไรไป หลงศรัทธาอะไรไป วันหนึ่งมีเฉลยว่าเป็นของปลอม ทุกอย่างปลอม ทั้งศีลธรรม คุณธรรม คำสอนน่าฟัง เป็นเพียงคำหวานที่พรั่งพรูออกจากปากเท่านั้น
นี่คือความธรรมดาในวงการศาสนาในปัจจุบัน ยิ่งเรายัดศรัทธาเข้าไป ยิ่งเติมเงินใส่ไปเท่าไหร่ เราจะได้เห็นสิ่งแปลกปลอมไปจากคำสอนพระพุทธเจ้ามากมาย เพราะเมื่อคนโง่มีเงิน ก็จะเอาเงินไปทำเรื่องโง่ ๆ ทำเรื่องไร้สาระเช่นสร้างภูเขา สร้างน้ำตก สร้างบ้าสร้างบอไปก็มีมาก อย่างกรณีนี้เป็นคลาสสิกเคส เอาเงินไปเปย์หญิง เพื่อให้หญิงมาบำเรอตัวเอง …แต่เดี๋ยวก่อน อาจจะมีคนคิดแย้งได้ว่าเขาก็ไม่ได้เอาไปทำชั่วเสียหมดนะ ส่วนที่เอาไปช่วยเหลือคน เอาไปทำสิ่งดีก็มีมาก
ก็นั่นไง ใครมันจะโง่เอาไปบำเรอตัวเองหมดล่ะ คนพวกนี้เขาฉลาดจะตาย มันก็ต้องเจียดมาสร้างภาพว่าฉันเป็นคนดีน่ะสิ กี่เคสแล้วแบบนี้ ทำดีสร้างภาพเสียสละเพื่อศาสนา สุดท้ายโป๊ะแตกโดนจับเข้าคุกกันไป
ถ้าจะโทษอะไรสักอย่างก็คงจะโทษคนที่ทำพระวินัยให้มันบิดเบี้ยวผิดเพี้ยนจนกลายเป็นเรื่องปกติได้ เรื่องเงินนี่ตัวร้ายเลย ทุกวันนี้พระรับเงินได้ มีเงินได้ เอาเงินไปใช้ตามใจก็ได้ เปิดพระไตรปิฎกยังไงก็หาคำสอนหมวดนี้ไม่เจอหรอก เขาเอามาทำเป็นเรื่องปกติกันเองทีหลัง กลายเป็นว่าทุกวันนี้ไม่รู้ศึกษาอะไรกัน ออกไปนอกรีตนอกแนว สิ่งที่พระพุทธเจ้าให้ทำ ก็ไม่ทำ สิ่งที่ท่านไม่ได้ให้ทำ ก็ขยันทำกันจัง ก็เป็นความเสื่อมทราม ความชราของศาสนาพุทธที่เป็นธรรมดาที่ยุคนี้จะต้องถึงจุดนี้เป็นเรื่องปกติ
ให้เงินพระเป็นเรื่องปกติใช่ไหม ถ้ารู้สึกว่าใช่ เห็นดีเห็นงาม ไม่ต่อต้าน ไม่ขัดขืน คุณถูกความเสื่อมแห่งยุคสมัยบิดเบือนให้ยอมรับความบิดเบี้ยวนี้โดยสมัครใจแล้ว
สรุปเรื่องประโยชน์ที่ได้รับจากการให้ทานมหาศาลนี้ เอาเงินไปให้คนธรรมดาทั่วไปยังจะได้ประโยชน์กว่าให้คนทุศีล เน่าในแบบนี้เลย ลองนึกภาพตามว่า อยู่ ๆ ถือเงินไปให้คนปกติทั่วไป ใจอาจจะรู้สึกว่ามันไม่มีประโยชน์ที่ให้ทานแบบนี้ ใช่แล้วการให้ทานคนทุศีลมีประโยชน์น้อยกว่านั้น อีกส่วนที่รู้สึกว่ามากกว่า เป็นเพียงแค่การคิดไปเอง
…
10 กันยายน 2569 – ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์