วันนี้มีคำถามสั้น ๆ ถามมา
“ทำไมคนที่เขารู้แล้ว ถึงยังออกจากลัทธิไม่ได้”
ตอบแบบสั้น ๆ แบบมีสองประเด็นหลัก ๆ
1. เขาออกจากคำชม, การยกยอปอปั้น, การอวยยศ, การถูกถือว่าเป็นคนพิเศษกว่าคนทั่วไปไม่ได้
2. เขายอมรับว่าตัวเองโง่ไม่ได้ ไม่สามารถทำใจยอมรับว่าหลงผิด, เชื่อผิด, หรือยอมรับว่าตัวเองพนันผิดข้าง
——-
ขยายนิด ๆ
1. เพราะลัทธิมักจะอวยกันว่าเป็นคนพิเศษกว่าคนทั่วไป เป็นอริยะบ้าง เป็นคนมีปัญญาบ้าง ฯลฯ คำพูดชมมันก็หวานหอมอร่อย จะออกไปมันก็จะไม่เหลืออะไรเลย เพราะสังคมปกติเขาไม่ปากหวานกันมากขนาดนี้
2. การเลือกจะเชื่อว่าตัวเองฉลาดต่อไป มันง่ายกว่ายอมรับว่าตัวเองโง่ ธรรมดาแล้วคนเรามักหลงตัวเอง เชื่อมั่นในตนเอง เชื่อมั่นในสิ่งที่ตนเชื่อ เพราะถ้ายอมรับแล้วตัวตนมันก็ป่นปี้ขายขี้หน้า สู้ keep going , the show must go on ต่อจะง่ายกว่า
26 กรกฎาคม 2569 – ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์